Het Coronavirus en onze maatregelen

Hoewel oil-pulling een eeuwenoude Ayurvedische praktijk is en vaak wordt gepresenteerd als een natuurlijke methode voor een betere mondgezondheid, is er geen overtuigend wetenschappelijk bewijs dat het daadwerkelijk effectiever is dan gewone mondverzorging.

Sommige kleine onderzoeken tonen aan dat oil-pulling een lichte verbetering kan geven in plaque en tandvleesontsteking, vergelijkbaar met spoelen met chloorhexidine. Maar de studies zijn beperkt van opzet en missen vaak goede controlegroepen.

Volgens organisaties zoals de American Dental Association (ADA) en het Ivoren Kruis is oil-pulling geen aanbevolen methode en geen vervanging voor bewezen effectieve mondverzorging, zoals tweemaal daags poetsen met fluoridehoudende tandpasta.

Kortom: het lijkt meer op een hype dan een heilzame therapie. Gebruik liever je olie in de keuken dan in de badkamer.

Na ca. 3 weken, als de extractie wonden genezen zijn, mag u indien nodig, kleefpasta gebruiken. Er zijn allerlei kleefpasta’s, kleefpoeders en ‘voeringen’ op de markt om een kunstgebit meer houvast te geven. Die middelen zijn eigenlijk allemaal noodoplossingen.

Nee, zeker niet. Een belangrijk verschil zit in het type fluoride dat gebruikt wordt. Tinfluoride (SnF₂) is uniek omdat het, naast het bekende beschermende effect tegen gaatjes (anticariës), ook een anti-plaque, anti-gingivitis én desensibiliserende werking heeft. Dit betekent dat het niet alleen tandbederf helpt voorkomen, maar ook tandvleesontstekingen vermindert, bacteriën bestrijdt en tandhalsgevoeligheid verzacht.

Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat tinfluoride bacteriostatisch en bactericide werkt. Tegenwoordig zijn er twee effectieve tandpasta’s met tinfluoride op de Nederlandse markt:

• Meridol® (bevat aminfluoride en tinfluoride)

• Oral-B Pro-Expert® (bevat gestabiliseerde tinfluoride en hexametafosfaat)

Daarnaast helpt hexametafosfaat in deze tandpasta’s om verkleuringen te voorkomen en tandsteenafzetting tegen te gaan. Ook wordt een verbetering van de mondgeur en reductie van gevoelige tanden beschreven.

Kortom, tandpasta’s verschillen sterk in werking en samenstelling. Voor mensen met gevoelige tanden of tandvleesproblemen kan een tinfluoridetandpasta een betere keuze zijn dan een gewone tandpasta met alleen natriumfluoride.

We vinden het belangrijk om u de best mogelijke tandheelkundige zorg te bieden. Toch kan het gebeuren dat u ergens niet tevreden over bent. Het is ons streven om alle klachten in goed overleg met u en naar tevredenheid op te lossen. Op deze pagina kunt u lezen welke stappen u als patiënt kunt nemen als u een klacht heeft (klachtenregeling).

Komt u met de auto naar onze kliniek, dan kunt u parkeren in Parkeergarage Noord. Adres: Schorpioenstraat 250, 3067 KW Rotterdam.

U vindt ons op het Prins Alexanderplein 10 te Rotterdam. We zijn goed bereikbaar met het openbaar vervoer en met de auto.

Klik hier voor de routebeschrijving naar Proclin Rotterdam

Wanneer u een verwijsbrief heeft ontvangen van uw tandarts, kunt u zich hier aanmelden.

Wij hebben geen contracten met verzekeringsmaatschappijen. U kunt, met de door ons verstrekte begroting, bij uw verzekering navragen of zij de behandeling vergoeden.

Er kan zich eventueel enige pijn, zwelling, bloeding, verkleuring van het gezicht, beperkte mondopening en vermoeidheid voordoen. Er kan tijdelijk een lichte temperatuursverhoging optreden. Dit is een normale reactie. Over het algemeen worden alle ongemakken binnen enkele dagen snel minder.

MRI (Magnetic Resonance Imaging) is tot op heden de laatste ontwikkeling binnen de radiodiagnostiek. De werking is hierbij niet gebaseerd op röntgenstralen, maar op magnetische velden en korte radiogolven. Het is een geavanceerde, pijnloze en ongevaarlijke methode om beelden te maken van het inwendige van het menselijk lichaam. Moderne implantaten van titanium en vullingen of kronen in een gebit zijn geen belemmering voor dit onderzoek.

Het moderne implantaat materiaal is grotendeels van titanium gemaakt. Titanium heeft als eigenschap dat het niet-magnetisch is. Daardoor is er maar weinig invloed op de MRI-scan. Wel dient het implantaat langer dan 6 weken geleden aangebracht te zijn.

Alleen wanneer het metaal dicht bij het gebied ligt dat gescand moet worden, kunnen de beelden verstoord raken. Dit deel van de MRI is dan minder goed te beoordelen. De radioloog weet precies welke materialen de MRI-afbeeldingen wel en niet beïnvloeden.

Een goede mondhygiëne is van groot belang voor het onderhoud van implantaten. Hiervoor krijgt u een passend advies van onze behandelaars en komt u regelmatig terug voor controle van uw implantaten en het tandvlees er omheen.

Wereldwijd worden er jaarlijks 8.500.000 tandheelkundige implantaten geplaatst. Implantaten hebben een zeer hoog succes percentage van rond de 95%. Dit is veel hoger dan het succespercentage van andere tandheelkundige ingrepen.

Er zijn ook vrijwel geen gevallen bekend van mensen die een overgevoeligheid hebben voor het metaal, medisch titanium. Het materiaal wordt ook door andere medische disciplines gebruikt en is lichaamsvriendelijk. Er wordt van uitgegaan dat als een implantaat eenmaal goed is vastgegroeid, het net zolang meegaat als een natuurlijke tand, mits er goed voor wordt gezorgd.

Sporadisch blijkt dat een implantaat niet vastgroeit en er is daarvoor geen directe oorzaak aan te wijzen. In zo’n geval kan geprobeerd worden om na het verwijderen en de herstelperiode, alsnog een nieuw implantaat te plaatsen. In het ongunstigste geval is dit niet mogelijk, maar zijn de gevolgen voor het lichaam beperkt, omdat het gaatje in het kaakbot dat na het verwijderen van het implantaat ontstaat, zich vanzelf weer opvult.

Complicaties zijn een wondinfectie of een veranderd gevoel in een deel van de mond, de kin of de lip, hetgeen verband houdt met het verloop van de zenuwen in dit gebied. Dit laatste is bij een goede voorbereiding en een ervaren behandelaar echter zeldzaam en bovendien herstelt het zich meestal na verloop van tijd.

Nee, als het enigszins mogelijk is maken we een tijdelijke voorziening. Dat kan een tandje zijn dat we er tussen plakken of een uitneembaar plaatje.

Nee, indien de implantaten zijn geplaatst onder een prothese houden wij het kunstgebit na de ingreep in de praktijk. Wij doen dit om zeker te weten dat de implantaten de eerste twee weken niet belast worden. Na twee weken verwijderen we de hechtingen. Op dat moment wordt uw oude kunstgebit aangepast zodat u deze cosmetisch kunt gebruiken. Het is in de daarop volgende tweeënhalve maand wel belangrijk de onderprothese alleen overdag te dragen indien strikt noodzakelijk, om overbelasting van de implantaten te voorkomen.

De kans op succes na het plaatsen van een implantaat is sterk afhankelijk van het wel of niet roken. De kans op complicaties is bij rokers bijna 3x zo groot als bij niet rokers. Door te roken vermindert u de wondgenezing en zult u meer kans hebben op nabezwaren. Per individu kan dit variëren van gevoeligheid van het geopereerde gebied tot het krijgen van forse nabezwaren met koorts en zwelling. Wij adviseren u dan ook om het liefst twee weken voorafgaand aan de operatie niet te roken en vier weken na het plaatsen van de implantaten niet of zo min mogeljjk te roken, om zo de kans op mislukken zo klein mogelijk te houden. Helemaal stoppen is natuurlijk nog beter.

Wij ontraden u ook sterk om 24 uur voor en na de ingreep alcohol te nuttigen. De kans op nabloeding wordt bij gebruik van alcohol groter.

Na de behandeling kan er het beste zoveel mogelijk normaal voedsel gegeten worden. De eerste twee dagen kunt u het beste zachte voeding gebruiken. U kunt de korstjes van het brood verwijderen en de warme maaltijd de eerste weken fijn maken. Probeer de eerste twee weken na de operatie het operatiegebied zoveel mogelijk te ontzien. U hoeft echter geen maaltijden over te slaan en u kunt de normale hoeveelheden aanhouden. Voedsel en dranken mogen geen hoge temperatuur hebben, dus bij voorkeur lauw.

Gedurende de behandeling en de eerste uren daarna is de plek waar u behandeld bent verdoofd. Na de behandeling zijn de klachten over het algemeen zeer beperkt. Er kan zich eventuele pijn, zwelling, bloeding, verkleuring van het gezicht, beperkte mondopening en vermoeidheid voordoen. Over het algemeen worden dit soort ongemakken binnen enkele dagen snel minder. Rust en eenvoudige pijnstillende middelen bieden vrijwel altijd uitkomst.

Implantaten worden onder plaatselijke verdoving geplaatst in het kaakbot. In de daaropvolgende 2-6 maanden hecht het kaakbot zich aan de implantaten. In de regel hanteren wij een ingroeiperiode voor de onderkaak van 3 maanden en voor de bovenkaak 4-6 maanden.

Implantaten die dienen als basis voor de nieuwe tanden en kiezen worden na deze periode vrijgelegd en voorzien van opbouwen die door het tandvlees steken. Tot slot wordt de kroon, brug of prothese vervaardigd. De brug of kroon wordt vastgeschroefd op de implantaten. De prothese klikt op de implantaten.

Implantaten bieden een oplossing in aanvulling op de traditionele tandheelkunde. Denk hierbij aan een loszittend kunstgebit in de onderkaak, dat weer vast komt te zitten. Daarnaast kunnen kronen en bruggen op implantaten worden gemaakt; een situatie waarvoor anders misschien alleen een uitneembare prothese mogelijk zou zijn.

Andere redenen kunnen bijvoorbeeld zijn:

• Als u problemen heeft met uw kunstgebit, zoals pijn tijdens eten of een kokhalsneiging.
• Als u een gedeeltelijke prothese (frame) heeft waar u niet aan kunt wennen.
• Als u een etsbrug heeft die regelmatig loskomt.
• Als er onvoldoende tanden en kiezen zijn aangelegd en het overige gebit nagenoeg gaaf is.
• Bij verlies of dreigend verlies van een- of meerdere tanden of kiezen waarvan u of uw tandarts vindt dat ze onmisbaar zijn.

De voordelen zijn:

• Implantaten zitten vast in de kaak en maken een vaste constructie mogelijk, dit is comfortabeler dan een uitneembare voorziening.
• De kaak blijft in model en slinkt niet (verder) rondom de implantaten.
• De eigen tanden en kiezen hoeven niet beslepen te worden.
• Implantaten zijn sterk en niet gevoelig voor tandbederf.

Nee. De door ons gebruikte titanium implantaten zijn lichaamsvriendelijk (biocompatibel) en worden volledig dooor het lichaam geaccepteerd. Het kan wel voorkomen dat er een ontsteking ontstaat in het tandvlees rondom het implantaat. Dit kan uiteindelijk leiden tot verlies van het implantaat.

In principe kunnen implantaten bij iedereen die gezond is worden geplaatst, wel moet het gebit volgroeid zijn. Een voorwaarde is wel dat er voldoende bot aanwezig moet zijn en/of extra bot gecreëerd kan worden om de implantaten in te kunnen plaatsen.

De verschillende behandelmogelijkheden zijn:

• Ter vervanging van een enkele tand of kies.
• Ter vervanging van meedere tanden en kiezen door een implantaat gedragen brug.
• Ter vervanging van meerdere tanden en kiezen door een implantaat gedragen frame. Door het frame vast te laten klikken op implantaten zijn er geen ankers nodig waardoor de esthetiek verbetert.
• Ter vervanging van alle tanden en kiezen door een volledige prothese die wordt vastgeklikt op implantaten. Dat biedt meer comfort omdat de prothese geen drukplekken meer veroorzaakt en voorkomt dat de kaak verder slinkt.
• Ter vervanging van een kunstgebit door een volledig vaste brugconstructie.

Een natuurlijke tand of kies bestaat uit twee delen: een wortel en een kroon. Een implantaat vervangt de wortel en kan daarom gezien worden als een kunstwortel. Een implantaat is gemaakt van titanium. Dit is een lichaamsvriendelijk materiaal dat niet door het lichaam wordt afgestoten.

Wanneer een implantaat voldoende vastgegroeid is in het bot, kan er een suprastructuur op geplaatst worden, dit is het gedeelte dat boven het tandvlees zit. De suprastructuur kan een kroon, een brug of een verankering voor een frame of een kunstgebit zijn.

De kosten voor de intra-orale (= in de mond) röntgenfoto’s voor kinderen tot 18 jaar worden vergoed vanuit de basisverzekering, tenzij het röntgenfoto’s voor orthodontie (beugelbehandeling) zijn. Voor overzichtsfoto’s (panorama-opnamen) bij kinderen tot 18 jaar moet de tandarts een machtiging van de zorgverzekeraar aanvragen. Röntgenfoto’s voor volwassenen worden alleen (deels) vergoed als u een tandartsverzekering hebt.

Het is belangrijk dat u toestemming geeft aan uw mondzorgverlener om röntgenfoto’s door te sturen als u verwezen wordt naar een andere mondzorgverlener. De röntgenfoto’s hoeven dan niet opnieuw gemaakt te worden, wat het stralingsrisico en de kosten beperkt.

Bij het maken van een kleine tandheelkundige röntgenfoto komt altijd een beetje straling vrij, met een klein risico voor de gezondheid. Deze hoeveelheid straling is vergelijkbaar met een stralingsdosis die iemand op loopt bij 1/2 uur vliegen in een vliegtuig op 10km hoogte. Ook kost het maken van een röntgenfoto geld. Daarom wordt een röntgenfoto nooit ‘zo maar’ gemaakt, maar weegt de mondzorgverlener de voor- en nadelen goed tegen elkaar af.

Vaak kan een mondzorgverlener door te kijken in de mond en met onderzoek in de mond al voldoende informatie krijgen, die nodig is voor bijvoorbeeld een behandeling. Een röntgenfoto is dan niet nodig.

Er zijn verschillende redenen om een röntgenfoto te maken, bijvoorbeeld om te screenen op gaatjes (cariës), voor de diagnostiek van botafbraak door tandvleesontsteking (parodontitis), om het proces van een wortelkanaalbehandeling te ondersteunen of bij het plaatsen van implantaten in de mond. In algemene zin geldt dat een röntgenfoto nodig is als er door te kijken in de mond niet genoeg informatie kan worden verkregen voor de diagnostiek of behandeling.

Niet iedereen mag een röntgenfoto maken. Alleen een mondzorgverlener die een speciale opleiding in radiologie en stralingshygiëne heeft gevolg, mag besluiten of een röntgenfoto nodig is. Bij het maken van een röntgenfoto kunnen meerdere mondzorgverleners betrokken zijn, zoals de tandarts, mondhygiënist of de tandartsassistent. Meestal beslist de tandarts of een röntgenfoto nodig is.

Een röntgenfoto is een foto van het gebit, gemaakt met behulp van röntgenstraling. Op de foto kan een mondzorgverlener bot, tanden en kiezen bekijken en controleren op afwijkingen. Er zijn verschillende soorten röntgenfoto’s.

Het is moeilijk deze vraag te beantwoorden. Er zijn tegenwoordig vele verzekeraars met heel veel verschillende zorgpakketten. Het is voor ons onmogelijk deze te kennen. U krijgt van ons een behandelplan met codes van de verrichtingen. Met deze codes en uw polisvoorwaarden kunt u zelf (eventueel in overleg met uw verzekeringsmaatschappij) nagaan hoeveel uw zorgverzekeraar vergoedt.

De totale behandeling, vanaf het eerste onderzoek tot en met de evaluatie, duurt ongeveer 6 maanden. De sessies bij de mondhygiënist duren meestal 1 uur, bij de parodontoloog variërend van 30 minuten tot 1 uur, afhankelijk van de behandelfase. Voor een nazorg behandeling wordt 45-60 minuten ingeboekt. Een chirurgische behandeling kan variëren van 1 tot 2 uur.

Ook als er al veel kaakbot verloren is gegaan kan behandeling nog steeds succesvol zijn. Het is vaak moeilijk een scherpe grens te trekken in hoeverre een behandeling nog zin heeft of mogelijk is. Parodontitis geneest alleen als alle tandplaque en tandsteen tijdens de professionele gebitsreiniging of een flap-operatie worden verwijderd. Soms lukt dat niet, bijvoorbeeld als het kaakbot onder een steile hoek naar de wortels toe loopt of als er veel kaakbot verloren is gegaan tussen de wortels van kiezen met twee of meer wortels. De ontsteking blijft daar zitten en het botverlies kan verder gaan. Dan kan worden geadviseerd om die tanden en kiezen te laten trekken. Dat is een optie, als de tanden en kiezen die ernaast staan dan wel goed te behandelen zijn. Ook bij risico’s voor een abces (acute ontsteking met pus) kan het verstandig zijn om de niet meer te redden tanden en kiezen te verwijderen.

Roken heeft een negatief effect op het tandvlees en op de behandeling bij problemen. Tijdens het roken worden schadelijke stoffen (zoals nicotine) deels opgenomen in het tandvlees. Met name de nicotine remt de natuurlijke afweer en vermindert een gezonde doorbloeding. Ook herstelt het tandvlees na behandeling slechter door roken. Na het stoppen met roken zijn er bij een tandvleesontsteking vaak meer bloedingen. Dat is een teken van de herstelde doorbloeding van het weefsel.

Er zijn diverse mogelijkheden: van het gebruik van speciale tandpasta’s tegen gevoeligheid tot het aanbrengen van een laklaagje. Ieder bepaalt zelf welke tandpasta het meest werkzaam is, dat is persoonlijk.  In het algemeen neemt de gevoeligheid in de loop van de tijd langzaam af. Dit gebeurt omdat de zenuw in de tand of kies zich door prikkels langzaam terugtrekt.

Het ontstaan van parodontitis wordt door veel factoren beïnvloed. De bacteriën (aanwezig in tandplaque) veroorzaken infecties. De mate en groei van de ontstekingen die volgen zijn van zeer veel zaken afhankelijk. Erfelijkheidsfactoren spelen daarbij mogelijk een rol. Ook het overbrengen van bepaalde bacteriën onder familieleden lijkt mogelijk.

Er zijn sterke aanwijzingen dat parodontitis samenhangt met enkele andere gezondheidsproblemen. Zowel lichamelijk als psychisch. Diabetes Mellitus, met name de niet goed ingestelde diabetes, geeft een hogere kans op parodontitis. Omgekeerd heeft parodontitis invloed op een goede instelling van de diabetes. Ook hart- en vaatziekten komen relatief meer voor bij mensen met ernstige parodontitis. Het is echter nog niet aangetoond dat parodontitis de oorzaak van deze problemen is. Psychische stress werkt weerstandsverlagend en daardoor neemt de kans op het ontstaan van parodontitis toe.

Parodontitis kan weer terugkomen als een goede mondhygiëne en regelmatige nazorg achterwege blijven. Tandplaque-ophoping door ontoereikende mondhygiëne veroorzaakt opnieuw ontsteking van het tandvlees en verder verlies van kaakbot. Een goede dagelijkse mondhygiëne is daarom van groot belang. Verder is stoppen met roken een belangrijke factor voor het welslagen van de behandeling. In het algemeen is parodontale behandeling succesvol.

Als pockets erg diep zijn of als zij niet goed bereikbaar zijn, kan er tandplaque en tandsteen achterblijven na de professionele gebitsreiniging. Het tandvlees blijft ontstoken en de pockets blijven diep. Om die pockets toch goed te kunnen reinigen is het nodig dat een operatieve behandeling wordt uitgevoerd aan het tandvlees. Zo’n operatieve behandeling heet een flap-operatie. Bij een flap-operatie wordt, onder plaatselijke verdoving, het tandvlees losgemaakt van de tanden en kiezen. Daardoor zijn de tandplaque en het tandsteen veel beter zichtbaar en goed bereikbaar voor verwijdering. Na de reiniging wordt het tandvlees weer rond de tanden en kiezen gehecht. Het tandvlees zal daarna genezen en vast hechten aan de tanden en kiezen. Er zijn dan geen verdiepte pockets meer.

Lang niet alle mensen die tandvleesontsteking hebben krijgen ook parodontitis. Dit komt onder andere doordat van persoon tot persoon verschillende soorten en aantallen bacteriën in de tandplaque voorkomen. De agressiviteit van de bacteriën kan sterk verschillen. Daardoor zal de tandplaque van de ene persoon veel schadelijker zijn dan die van een ander. Ook de algemene weerstand tegen bacteriën in de tandplaque speelt een belangrijke rol. Onder andere roken vermindert de weerstand tegen bacteriën in de tandplaque. De soorten bacteriën in de tandplaque en de weerstand tegen die bacteriën bepalen voor een belangrijk deel of iemand parodontitis krijgt.

Bij parodontitis kan het tandvlees slap, rood en gezwollen zijn. Ook kan het gaan bloeden tijdens het poetsen of eten. Het tandvlees kan op den duur gaan terugtrekken. Een vieze smaak of een slechte adem kunnen duiden op parodontitis. In een gevorderd stadium van afbraak van het kaakbot zullen de tanden en kiezen los gaan staan en kan er ruimte tussen komen. Parodontitis geeft overigens zelden pijnklachten. Maar vaak zijn deze verschijnselen afwezig. Daardoor kan parodontitis lang onopgemerkt blijven.

Bij een beperkte groep mensen richt de tandvleesontsteking op den duur wel schade aan. Eerst laat het tandvlees los van de tanden en kiezen. De pocket, de smalle ruimte tussen tandvlees en tanden en kiezen, wordt daardoor dieper. In deze verdiepte pocket vormt zich weer een laagje tandplaque en vaak ook tandsteen. Zo gaat de ontsteking de diepte in en bereikt het kaakbot. Het kaakbot, waar de tanden en kiezen in vastzitten, wordt daardoor afgebroken. Deze vorm van tandvleesontsteking heet parodontitis. Door parodontitis kan er uiteindelijk zoveel kaakbot verloren gaan dat de tanden en kiezen los gaan staan en tenslotte uitvallen.

In de mond zitten vele soorten en ontelbare hoeveelheden bacteriën. Deze hechten zich vast aan de tanden en kiezen. De laag bacteriën op de tanden en kiezen heet tandplaque. Tandplaque is zacht en kleverig en heeft een witte of gele kleur. Daardoor is het moeilijk te zien. De bacteriën in de tandplaque veroorzaken tandvleesontsteking. Ook gaatjes worden veroorzaakt door tandplaque. Tandplaque kan op den duur verkalken en wordt dan tandsteen genoemd.

Ontstoken tandvlees kan rood, slap en gezwollen zijn. Ook kan het gaan bloeden tijdens het poetsen of het eten. Maar dit gebeurt lang niet altijd als vanzelf. Dus als uw tandvlees niet gaat bloeden tijdens het poetsen of eten, wil dat nog niet zeggen dat het gezond is. De tandarts of mondhygiënist kan tandvleesontsteking opsporen met een zogenoemde pocketsonde. De pocketsonde wordt in de smalle ruimte tussen het tandvlees en de tanden en kiezen geschoven (de pocket). Als daarbij bloeding optreedt, is het tandvlees ontstoken.

Gezond tandvlees heeft een roze kleur en ligt stevig rondom de tanden en kiezen. Gezond tandvlees is vastgehecht aan de tanden en kiezen. Alleen bij de rand van het tandvlees zit een smalle, ondiepe ruimte tussen het tandvlees en de tanden en kiezen. Deze ruimte wordt een pocket genoemd en is bij gezond tandvlees hooguit 3 mm diep. Gezond tandvlees bloedt niet tijdens het poetsen of het eten.

De letterlijke betekenis van parodontitis is ontsteking (= itis) rondom (= para) de tand (= odont); oftewel de ontsteking van de weefsels rondom de tand of kies. Het is een bacteriële infectieziekte van het tandvlees waarbij in een gevorderd stadium het kaakbot wordt aangetast, wat verlies van tanden en kiezen tot gevolg kan hebben. Parodontitis is te wijten aan de activiteiten van specifieke bacteriën. Daarbij spelen ook verschillende andere factoren een rol, zoals: roken, systemische aandoeningen (waaronder diabetes) en mogelijk ook genetische factoren.